زمان تقریبی مطالعه: 2 دقیقه
 

حبس مردم‌آزار





حبس مردم‌آزار از مباحث فقهی و حقوقی مربوط به حقوق زندانی و درباره حکم زندانی‌کردن مردم‌آزار بحث می‌کند.


۱ - آرای فقهاء



۱. ابن نجار حنبلی: کسی که به ایذای مردم، حتی با اشاره چشمش معروف است تا ابد در زندان می‌ماند.
شارح گفته: حبس می‌شود تا بمیرد یا توبه کند.
۲. مرداوی: در کتاب رعایه گفت: کسی که معروف است به مردم‌آزاری، حتی با چشمش و دست‌بردار نیست، زندانی می‌شود. در احکام السلطانیه می‌گوید: والی این کار را انجام می‌دهد نه قاضی و برای دفع شرّ این فرد، مخارجش از بیت المال داده می‌شود.
نظر نگارنده: گاهی برای این حبس به عمل علی (علیه‌السلام) استدلال می‌شود؛ زیرا آن حضرت آدم شرور («داعر») را زندانی می‌کرد: علی بن ابی‌طالب (علیه‌السلام) اگر در میان قبیله، آدم شروری بود، او را حبس می‌کرد. اگر خودش مال داشت از مال خودش برمی‌داشت و به او خرجی می‌داد وگرنه از بیت المال مسلمانان به او می‌داد و می‌فرمود: برای دفع شرّ او از سر مردم به زندان می‌افتد و از بیت المال به او خرجی داده می‌شود.
داعر، یعنی خبیث، مفسد، مردم‌آزار، فاجر، راهزن. ممکن است گفته شود: اگر حاکم صلاح دانست برای حفظ امنیت شهر و نظر جامعه، او را زندانی می‌کند مگر اینکه اشکال شود ولایت حاکم تا این حد نیست.

۲ - پانویس


 
۱. ↑ ابن نجار، تقی‌الدین، منتهی الارادات، ج۵، ص۱۴۳.    
۲. ↑ بهوتی، منصور بن یونس، شرح منتهی الارادات، ج۳، ص۳۶۶.    
۳. ↑ مرداوی، علاءالدین، الانصاف، ج۱۰، ص۲۴۹.    
۴. ↑ ابویوسف، یعقوب بن ابراهیم، الخراج، ص۱۵۰.    
۵. ↑ ابن منظور، محمد بن مکرم، لسان العرب، ج۴، ص۲۸۶.    


۳ - منبع



• طبسی، نجم‌الدین، حقوق زندانی و موارد زندان در اسلام، ص۱۸۱.






آخرین نظرات
کلیه حقوق این تارنما متعلق به فرا دانشنامه ویکی بین است.